Wiertarka (dawniej także bormaszyna) to urządzenie do obróbki materiału przy pomocy obracającego się narzędzia skrawającego, pracującego głównie powierzchnią czołową zwanego wiertłem. Służy do wiercenia, rozwiercania i pogłębiania okrągłych otworów.
Prymitywne wiertarki ręczne (zwane świdrami) były używane już 4 tys. lat p.n.e. W średniowieczu używano wiertarek napędzanych siłą mięśni lub przez koła wodne.
wiertarka ręczna - przenośne urządzenie do wiercenia z napędem ręcznym (za pomocą korby - korba, z trzonem spiralnym - furkadło), elektrycznym lub pneumatycznym
wiertarka stołowa - niewielka obrabiarka ustawiana na stole warsztatowym
wiertarka kolumnowa - wiertarka, lub jej wrzeciono jest mocowana na kolumnie umożliwiającej pozycjonowanie wiertarki, jej przesuw w pionie oraz pionowy napęd
wiertarka udarowa - wiertarka w której wiertło oprócz ruchu obrotowego wykonuje ruch posuwisto-zwrotny uderzając o obrabiany materiał, stosowana do obróbki materiałów twardych i kruchych, głównie materiałów budowlanych
wiertarka rewolwerowa - z rewolwerową głowicą narzędziową
wiertarka wielowrzecionowa - z wieloma obracającymi się jednocześnie wrzecionami, można nią wiercić wiele otworów jednocześnie
wiertarka współrzędnościowa - do wiercenia otworów o bardzo dokładnym położeniu
Budowa wiertarki elektrycznej
silnik elektryczny
wentylator chłodzący
przekładnia
łożyska
wrzeciono
uchwyt samocentrujący - wiertarski
włącznik
bezpiecznik
przewód zasilający
obudowa
Frezy
